|
من پری کوچک غمگینی می شناسم که در اقیانوسی مسکن دارد و دلش را در یک نی لبک چوبین می نوازد ، آرام ، آرام پری کوچک غمگینی که شب از یک بوسه می میرد و سحرگاه از یک بوسه به دنیا خواهد آمد. فروغ فرخزاد اینو نوشتم تا یه کم از خودم بدم بیاد که امروز نتوستم برم ظهیر الدوله چون سر کار بودم!!!!!!!!!!!!!!!!!!! وقتی دور می شوی بوی پیراهنت در فنرهای این تخت شکوفه می کند چقدر به تو نزدیکم به رویای کالی که امروز در لبهام می رسد.
|
+ نوشته شده در شنبه پانزدهم دی ۱۳۸۶ ساعت 15:13 توسط مهسا فعّال
|